ಅಕ್ಷೋಭ್ಯ ಬುದ್ದನ ಕಥೆ

ಬೌದ್ದ ದರ್ಶನವೂ , ವೈದಿಕ ದರ್ಶನಗಳಂತೆ  ಬಹು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿದೆ. ಮಹಾ-ಹೀನ -ವಜ್ರಯಾನಗಳೆಂಬ ಮೂರು ಪಂಥಗಳಲ್ಲಿ, ಒಂದೇ  ತಳಹದಿಯ ಹಲವು ಕವಲುಗಳ ದಾರ್ಶನಿಕರು ಲಭ್ಯ. ಹೊಸದಾಗಿ ತಿಳಿಯಲು ಹೊರಟವರಿಗೆ ಪಾರಿಭಾಷಿಕ ಪದಗಳ ತೊಡರು ಎದುರಾಗುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ.  ಅದರಲ್ಲೂ  ಬೌದ್ದ ದರ್ಶನಗಳಲ್ಲಿ ಹೇರಳವಾಗಿ ಸಿಗುವ ಸಂಸ್ಕೃತ ಪದಾರ್ಥ ತಿಳಿಯುವುದು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಷ್ಟವೇ ಸರಿ. ಅ ರೀತಿಯ ಪ್ರತಿ ಪಾರಿಭಾಷಿಕ ಪದವು ತನ್ನದೇ ಆದ ಧೀರ್ಘ ವಿವರಣೆ,ಸಂದರ್ಭಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ದವಾಗಿದೆ. ಆಗಾಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಂತೆ, ತಿಳಿಸಿದಂತೆ ಅವುಗಳನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ಕೂಡ ಇನ್ನು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತದ ಓದುಗನೇ!   
ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ನಾನು ಹೇಳ ಹೊರಟಿದ್ದು  ವಜ್ರಯಾನ ಪಂಥದ ಐದು ಜನ ಜ್ಞಾನಬುದ್ಧರಲ್ಲಿ  ಒಬ್ಬನಾದ ಅಕ್ಷೋಭ್ಯ ಬುದ್ದನ ಕಥೆ. ಉಳಿದವರು ಅಮೋಘಸಿದ್ದಿ , ವೈರೋಚನ ,ರತ್ನಸಂಭವ,ಅಮಿತಾಭ.
ವಜ್ರಾಯನ ತಾಂತ್ರಿಕ ಪಂಥವಾದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಮಂಡಲಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚು. ಅಕ್ಶೋಭ್ಯನು ವಜ್ರಶೇಖರ ಸೂತ್ರಧಾರಿತ  'ವಜ್ರಧಾತು'( Diamond Realm)* ಮಂಡಲದ ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲೂ & ಸುಖವತಿಯ (Pure  Land )* ಪಶ್ಚಿಮದ ಒಡೆಯನಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.

ಅಕ್ಷೋಭ್ಯ ಬುದ್ದ

ಅಮಿತಾಭ ಬುದ್ಧ 

ಅಮೋಘಸಿದ್ದಿ ಬುದ್ದ 

ರತ್ನಸಂಭವ ಬುದ್ದ 

ಅವಲೋಕಿತೇಶ್ವರ ಮಂಡಲ 

ವೈರೋಚನ ಬುದ್ದ 

ಅಕ್ಷೋಭ್ಯನ ಕಾಲ ಸುಮಾರು ಕ್ರಿ.ಪೂ.೧೪೭. ಬೌದ್ದ ಭಿಕ್ಕುವೊಬ್ಬ ತಾನು ಇನ್ನೆಂದು ಕೋಪ -ದ್ವೇಷಗಳನ್ನೂ    ತಾಳುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು & ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಇರುವಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಥಿರನಾಗುವೆನೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ. ತುಂಬಾ ಕಾಲದ ತನ್ನ ನಿರ್ಧಾರ ಪಾಲನೆಯಿಂದ ಜ್ಞಾನೋದಯವಾಗಿ ಬುದ್ದನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅವನೇ ಅಕ್ಷೋಭ್ಯ .
ಇನ್ನುಳಿದಂತೆ ಅವನ ತಾಂತ್ರಿಕ ವಿವರಣೆಗಳು ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಸಿಗುತ್ತವೆ. ಅಕ್ಶೋಭ್ಯನು  ಎರಡು ಅನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಮಲದಲಿ, ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ. ಬಲಗೈ ಆದಿಬುದ್ದನ "ಭೂಸ್ಪರ್ಶ  ಮುದ್ರೆ "*ಯಲ್ಲಿ & ಎಡಗೈನಲ್ಲಿ 'ಶೂನ್ಯ' ಸಂಕೇತ 'ವಜ್ರ'ವನು ಹಿಡಿದ್ದಾನೆ. ಬಣ್ಣಗಳಲ್ಲಿ ನೀಲಿ .. ಧಾತುಗಳಲ್ಲಿ  ಜಲ .. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ವಜ್ರದಲಿ ಎರಡು ಬಣ್ಣಗಳು ಸೂರ್ಯ ಬೆಳಕು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿತವಾಗಿ ಬಿಳಿಯ ಬಣ್ಣವಾದರೆ .. ಆಳ ಸಮುದ್ರವನ್ನು  ನೀಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಬೌದ್ದ ತಾಂತ್ರಿಕರ ಪ್ರಕಾರ 'ನೀಲಿ ಬಣ್ಣವು ಕೋಪ -ದ್ವೇಷಗಳ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು, ಜ್ಞಾನ - ಸಿದ್ದಿಗಳಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಮಂಡಲದಲಿ ಅಕ್ಷೋಭ್ಯನು ನೀಲಿ ಬಣ್ಣದಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಅಕ್ಷೋಭ್ಯ ಬುದ್ದನ ಸೂತ್ರ & ಧ್ಯಾನ ಕೋಪ-ದ್ವೇಷಗಳನು  ಶಮನ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಬೌದ್ದರ ನಂಬಿಕೆ.


*ಮಂಡಲ = ನಮ್ಮಲಿನ ಪ್ರತಿಷ್ಟಾಪನ  ಕಲೆ
* 'ವಜ್ರಧಾತು'( Diamond Realm)
* ಸುಖವತಿ/ಅಭಿರತಿ  (Pure  Land )* ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲಿ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಹೇಳುವೆ
Pic :Philip Rodgers, Atlanta

ಕಾವ್ಯ ಪ್ರೇರಣೆಯ ಕ್ಷಣಗಳು....

ಜನವರಿ ೨೪, 2010 ರ ಭಾನುವಾರ ನಾಗಮಂಗಲದ ಎಚ್. ಬೊಮ್ಮನಹಳ್ಳಿ ಯ ಶ್ರೀ ಅಶೋಕ್ ರವರ ಮನೆಯಂಗಳದಲಿ ನಾಗಮಂಗಲದ ಕಾವ್ಯಾಸಕ್ತರ ಬಳಗ ಏರ್ಪಡಿಸಿದ್ದ "ಕಾವ್ಯ ಪ್ರೇರಣೆ" ಯ ಕಲಾಪದ ಚಿತ್ರಗಳು ಇಗೋ ಇಲ್ಲಿವೆ..








ಕವಿ ಎಸ್ ಮಂಜುನಾಥ್ ರವರಿಂದ... ಕಾವ್ಯ ಕಾರಣ!




ಎಸ್ ಮಂಜುನಾಥ್ , ಎಚ್.ಎಸ್.ವೆಂಕಟೇಶಮೂರ್ತಿ , ಮತ್ತು ನಾ.ಸು. ನಾಗೇಶ್

ಇಷ್ಟೇ!

ನನ್ನೆದೆಯಲ್ಲಿ ಬುದ್ದ ನಗೆಯ
ಅಲೆಯೊಂದು ಇದೆ.
ಅವಳ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಬಿಟ್ಟು
ಆಸೆಗಳಿಲ್ಲ!

ದೇಹದ ತುಂಬಾ
ಬೆಳೆದು ನಿಂತ ರೋಮಗಳಿಗೆ
ಅವಳ ಬೆವರ ಹನಿಗಳು ಬೇಕು
ಅಷ್ಟೆ!

ನಾನು ನಿರುಮ್ಮಳವಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತೇನೆ
ಕಾರಣ,
ನನ್ನೆದೆಯಲ್ಲಿ ಬುದ್ದ ನಗೆಯ
ಅಲೆಯೊಂದು ಇದೆ.

ಗಾಂಧಿ ಮತ್ತು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ

ಕುಂಕುಮ ಭೂಮಿಯ ತುಂಬಾ
ಮಲ್ಲಿಗೆ ಬಳ್ಳಿಗಳ ನೆಟ್ಟ ,
ಅವ ಕೊಟ್ಟ ಬಿಳಿಯ ಹೂಗಳು
ನಮ್ಮ ರಕ್ತ ಸಿಕ್ತ
ಕೈಗಳಲಿ ನಗುತ್ತಲಿವೆ!

ಅವನ ಎದೆಗೂಡಿನ
ಎಲುಬುಗಳಿಂದ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡ
ಪಾರಿವಾಳದ ರೆಕ್ಕೆಗಳು
ನಮ್ಮ ತೆಕ್ಕೆಗಳಲಿ ಬಂಧಿ..!!
ಮುಷ್ಟಿಗಳಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡಿದೆ,
ಅದರ ಉಸಿರು.

ಉರಿವ ನಮ್ಮ ಚರ್ಮದ
ಮೈಬಿಸಿಗೆ ಸೀದುಕಂಟಾದ
ಅದರ ಪುಕ್ಕಗಳ ವಾಸನೆ..
ಬೆತ್ತಲಾಗಿದೆ ಹಕ್ಕಿ,
ಬಿಳಿಯ ಚಾದರ ಹೊದ್ದಿಸುವ
ಮೊದಲು ಮುಷ್ಠಿ ಸಡಿಲಿಸಿ!!!

ಪ್ರೇಮ ಪ್ರಸಂಗಗಳು-2

ಅದೊಂದು ನಿರ್ಜನ ನದಿ ತೀರದ ಹಾಸುಗಲ್ಲು... ಹನಿಗಳಷ್ಟೇ ನೀರು ಜಾರುವಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದಂತೆ ಕುಳಿತ ಅವರಿಬ್ಬರು ಸಮುದ್ರ ಸೇರುವ ಕುರಿತು ಚಿಂತಿತರು. 'ಬದುಕು ದೊಡ್ಡದು... ಸಮುದ್ರದಷ್ಟು!' ಭೀತಿಯಿಂದ ಅವಳು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿದಳು. ಮೊಗದ ಮೇಲೆ ಬೀಳುವ ಹನಿಗಳ ಅನಂದದಲ್ಲೇ ಆತನೆಂದ,' ನಾನೊಟ್ಟಿಗಿರುತ್ತೇನೆ ಬಾ. ಅಂಗೈಲಿ ಪ್ರಪಂಚ ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆ ... ರಾತ್ರಿ -ಹಗಲುಗಳ ಹಂಗಿಲ್ಲದೆ !' ಆಕೆ ಈತನ ಭುಜಕ್ಕೆ ತಲೆಯೊರಗಿಸಿ ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿದಳು. ಹುಡುಗನ ಮುಂದೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡ ನೀಲವಿಸ್ತರ ಶರಧಿ... ಮೋಡ ಕವಿದಾಗಸದಲಿ ಮಿಂಚುಗಳು..*****

ಪ್ರೇಮ ಪ್ರಸಂಗಗಳು-1

ಹೂ ಮಾರುವ ಹುಡುಗ ಸಿರಿವಂತರ ಕೇರಿಯ ಹುಡುಗಿಯೊಬ್ಬಳಿಗೆ ನಿತ್ಯ ಮಲ್ಲಿಗೆ ದಂಡೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ, ಹಣ ಪಡೆದು...?! ಮಲ್ಲಿಗೆ ಮುಡಿದ ಆಕೆಯ ಕಣ್ಣ ತುಂಬ ಮಿಂಚಿನ ಬೆಳಕು , ರಿಕ್ತಕರನಾದ ಇವನ ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗೆ ಹೂ ಮಳೆ...! ದಿನದಿನಗಳು ಉರುಳುತ್ತಲೇ ಪ್ರೀತಿ ಧಮನಿಧಮನಿಗಳಲು ವ್ಯಾಪಿಸಿ, ಬೆಳೆದು ಬೆಳದಿಂಗಳು ಸುರಿಯತೊಡಗಿತ್ತು.

ಆ ದಿನ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಬದಲು ಗುಲಾಬಿ ನೀಡಲು ಮುಂದಾದ ಹುಡುಗನ ಕೈಗಳು ನಡುತ್ತಿದುದ ಗಮನಿಸಿದ ಹುಡುಗಿ ತಾನೆ ಕಸಿದು ಹೂ ಮುಡಿದಳು. ನಸುನಾಚಿದ ನಗುವೊಂದ ಆತನ ಕೈಗಿತ್ತಳು. ಮಲ್ಲಿಗೆ ಅಂಗಳದಿ ಚೆಲ್ಲಿತ್ತು! ಹುಡುಗನ ಸೈಕಲ್ಲಿನ ಹೂ ಬುಟ್ಟಿ ತುಂಬ ಗುಲಾಬಿಗಳು.

ಅವಳೆಂಬ ಮನೋವ್ಯಾಧಿ...

ಕೂಗುತಿಹ ರೈಲಿನ
ಪುಟ್ ಬೋರ್ಡಿನ ಮೇಲೆ
ಒಲವಿನ ಹಣತೆಯೊಂದು
ಬಿಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತಿದೆ..!
ಬೀಸುವ ಬಿರುಗಾಳಿಗೆ
ಮೈಯೊಡ್ಡಿ ಎದೆಬಿರಿದು
ಉರಿಯುತ್ತಿದೆ...
ಉಸಿರಿನ ಜೀವಜಲದಲಿ!

ಬರುವಳೆಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ
ಮನೋವ್ಯಾಧಿಗೆ,
ಬಿರುಗಾಳಿಯ ದಬ್ಬಿ ಹೊರ-
ಇಣುಕುತ್ತಿದೆ ಉರಿಯ ಜ್ವಾಲೆ.
ನನ್ನ ಸೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ ನನ್ನಿಂದ
ಅವಳೆಡೆಗೆ...
ಹರಿವ ನೀರು ತಗ್ಗಿನೆಡೆಗೆ?

ಮೈಮೇಲೆ ಅವಳಿಟ್ಟ
ಚಿತ್ತಾರದ ರಂಗೋಲಿಯ
ಬಣ್ಣವಿನ್ನೂ ಅಳಿಸಿಲ್ಲ..
ಅಲ್ಲಿ ಚೆಲ್ಲಿದ ಎದೆಯ
ರಕ್ತ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟುವುದಿದೆ.

ಕಣ್ ರೆಪ್ಪೆಯ ಮೇಲೆ ಬರೆದ
ಕವಿತೆ ಅಳಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ...
ಅವಳಿನ್ನೂ ಓದುವುದಿದೆ.

ಓಡುವ ರೈಲಿನ ಹಿಂದೆಯೇ
ನೆನಪುಗಳು ಮಾಸುತ್ತಿವೆ,
ಅವಳು ಮಾತ್ರ ಕರಗುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಎಂಜಿನ್ ಕೂಗಿನ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ
ಬೆಚ್ಚುತ್ತಲೇ, ಅಳುಕುತ್ತಲೇ ...
ಕುಳಿತಿದೆ ಹಣತೆ,
ಜೋಪಾನ ಮಾಡುವ
ಅವಳ ಕೈಗಳ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲಿ.